این چه بارونیه که عاشق تنها غرق آه

میزنه زیرش قدم، میشکنه بغضش راه به راه

وقتی بارون میباره باید که یارت هم باشه

خنده هاتون بشوره غصه ابرای سیاه

 

اخم ابرای سیاه بارونی خنده بشه

دل آدما جز عشق از همه چی کنده بشه

بذار دنیا بدونه ارزش عاشق بودنو

هر کی بد کرده به عشق رسوا بشه شرمنده شه

 

من دلم بارونایی رو دوست داره که تو باشی

نباشی اسمش که بارون نیست، فقط هست آب پاشی

نباشی گل به بهار نمیونه،باش بمونه

 گلای عشق ما موندگار رو حوض نقاشی

م.ن.راهی